نمايشگاه، پديده اي برآمده از دنياي مدرن است كه بنا به ضرورت توليد و عرضه انبوه كالا در سده نوزدهم ظهور كرد.بيش از صد و پنجاه سال از نمايشگاه هايدپارك لندن كه سرآغاز به نمايش درآمدن جهان تكنولوژيك بود مي گذرد، در ايران نيز فضاهاي نمايشگاهي سابقه چهل-پنجاه ساله دارند و سالانه صدها نمايشگاه مختلف در سطوح شهري،استاني،ملي و بين المللي در كشور برگزار مي شود كه برغم تفاوت هاي هويتي،به لحاظ نحوه برگزاري و ارائه كالا وخدمات، ساختاري يكسان دارند. در اين مدت، نمايشگاه ها به عنوان يكي از كارآمدترين و قوي ترين ابزار تجارت به رسميت شناخته شده اند.محلي مقرون به صرفه از جهت زمان،انرژي و سرمايه، براي ملاقات چهره به چهره بازار و مخاطب، كشف بازارها و مشتريان جديد،حفظ و تجديد ارتباط با بازارهاي قبلي، نمايش زنده محصولات و خدمات، شناخت و مطالعه رقبا و تكنولوژي هاي جديد و در نتيجه تسريع روند توليد و فروش و همه اينها در يك زمان و يك مكان! شگفت انگيز نيست؟ شركت در يك نمايشگاه به منزله درخواست ارتباط است و به معناي آمادگي براي “ديده شدن” و رقابت و اقدام درست در جهت ارتباط موثر تر و بيشتر ديده شدن، مسير شركت كننده را در دستيابي به اهاف خود هموارتر ميكند.
